atelier

IMG_1743

Wilt u op atelierbezoek komen?
Dat kan op afspraak via
info@liamartinali.nl info@liamartinali.nl

Alvast een kijkje in atelier en sommige ontwikkelingen  :

Het materiaal wat ik de laatste jaren hanteer is  voornamelijk metaal.  Dit geeft mij dagelijks veel inspiratie.
De verschillende metalen, door de mens verlost uit de erts, hebben allemaal als eigenschap dat ze leven ;  door de intense kleurveranderingen van het oppervlak, van de huid : het oxidatieproces. Alles is voortdurend in verandering en ik laat deze processen graag in liefde ontstaan.
Van koper, messing, zink, tin, ijzer wordt gezegd dat het onedele metalen zijn. Ik vind ze in zekere zin wel edel.
Ik heb gemerkt dat er duidelijke tegenstrijdigheden zijn in de metalen, elk metaal heeft een contra-metaal en zelfs een eigen planeet. . . en dag.
Bij het werken gaat er dan ook bij elk beeld veel vooraf. Het idee, de voorstudie, het berekenen, uitvoeren en het afwerken. Maar zonder vooropgezet plan laat ik ook graag de beelden -al doende- ontstaan.
Enerzijds komt dit tot uitdrukking in een voortdurende studie die zich vaak door (oude) literatuur en poëzie
aandient, anderzijds in mijn werk als beeldend kunstenaar.
De driedimensionale beelden ontstaan door hamerslagen, het buigen, lassen en slijpen . Ik tracht telkens deze geluiden te beantwoorden. Variërend in het ontwerp pak ik het aan om datgene te creëren wat voorkomt uit deze klanken.
Steeds gaat het om het waarnemen en de bewustwording . Dit niet alleen in persoonlijke zin, maar ook ten opzichte van wereldgebeurtenissen. Zodoende is het een eigen taal geworden.
Een taal met raakvlakken aan de alchemie van ’s mens innerlijk.

De werken roepen bij de toeschouwer doorgaans verwondering op. Als in een caleidoscoop met de veelvoudige regelmatig gekleurde vormen, is er in de loop der jaren een poëtisch tijdloos beeldverhaal  ontstaan.

Sinds 2007 worden er bij de metalen steeds meer materialen gecombineerd. Ik werk dan met gevonden of gekregen voorwerpen. Deze objecten liggen vaak lange tijd  in het atelier. Uit deze chaos kan ik ‘scheppen ‘. Hierbij speelt het thema licht en duister een grote rol, de planeetwerkingen en de liefde voor het luisteren naar mooie taal.

In 2010 raak ik gefascineerd door de bijenwereld, hun raten en hun was.  De mythologische verhalen, de spraak en geschiedenis neem ik op als aandacht voor de ( bedreigde) honingbijen. Omgezet in eigen gedachtegoed en beeldtaal komt het tot vele werken. . .
Een nieuwe kleur, naast het koperrood en het turkooisgroen, doet haar intrede : het okergeel.

In de tijd na 2013 vormen zich meerdere tekeningen, als voorstudies. Ik herneem mezelf voortdurend, steeds kan er een nieuw begin gemaakt worden. Door thema’s uit te diepen waar mijn aandacht naar uit gaat, de meanderende zoekende stijl, daarin blijft voor mij kunst elke dag  verrijken.

2016 :  het oxidatieproces, steeds veranderend. . .

2017 lees ik een citaat van Joseph Beuys :”Kunst is er voor de opvoeding van de zintuigen, voor de ontwikkeling van nieuwe organen die we in feite nog helemaal niet bezitten”.